Εικόνες εγκατάλειψης παρατηρούνται στους περισσότερους εθνικούς δρυμούς της χώρας, όπως καταγγέλουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, ενώ το πράσινο δίνει σταδιακά τη θέση του σε κάθε μορφής αυθαίρετα κτίσματα.
Η κ. Θ.Νάντσου, υπεύθυνη πολιτικής του WWF Ελλάς, δηλώνει ανήσυχη για την τύχη των υπόλοιπων εννέα, εκτός της Πάρνηθας, εθνικών δρυμών της Ελλάδας. «Δεν είναι μόνο οι φωτιές που τους απειλούν. Η κάθε ξεχωριστή περιοχή θέλει προστασία, φροντίδα, συντήρηση» επισημαίνει.
Ο πρώτος δρυμός ιδρύθηκε το 1938. Από τότε και έως σήμερα, κι ενώ η καταστροφή των δασών αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο χρόνο με τον χρόνο, ιδρύθηκαν μόλις εννέα ακόμα δρυμοί. Συνολικά η έκτασή τους καλύπτει το 0,5% του εδάφους της Ελλάδας.
O μεγαλύτερος δρυμός σε έκταση είναι αυτός των Πρεσπών, με 212.000 στρέμματα και πυρήνα 49.000 στρεμμάτων. Σε αυτόν μπορεί κανείς να συναντήσει περισσότερα από 1.500 είδη φυτών (σε σύνολο 6.000 απ' όλη την Ελλάδα), 42 είδη θηλαστικών, μεταξύ των οποίων κάποια από τα σπανιότερα στην Ευρώπη, 11 είδη αμφίβιων, 21 είδη ερπετών, 23 είδη ψαριών, από τα οποία 8 είναι ενδημικά, και 260 είδη πουλιών.
Στον Βίκο, ο δρυμός αποτελείται από πεύκα, έλατα, οξιές και ρομπόλα. Το περιβάλλον θεωρείται ιδανικό για αγριόγιδα, αρκούδες και τα περισσότερα θηλαστικά που ζουν στη χώρα μας.
Στην Πίνδο, ο εθνικός δρυμός ιδρύθηκε το 1966, εκτείνεται σε 68.000 στρέμματα και φιλοξενεί 78 είδη πουλιών και πολλά σπάνια φυτά.
Το βουνό του Oλύμπου αποτελεί τον αρχαιότερο εθνικό δρυμό. Καλύπτει 170.000 στρέμματα με πυρήνα 44.000, ενώ 1.700 είδη φυτών και ζώων επιβιώνουν στην περιοχή.
O Εθνικός Δρυμός της Oίτης ιδρύθηκε το 1964 και καλύπτει έκταση 70.000 στρεμμάτων με πυρήνα 14.000. Το 80% της έκτασής του είναι σκεπασμένο με κεφαλονίτικα έλατα, σαν και αυτά που κάηκαν στην Πάρνηθα.
O Αίνος τής Κεφαλονιάς κηρύχθηκε εθνικός δρυμός το 1962 κι έτσι επέζησε ένα από τα ελάχιστα ελατοδάση που υπάρχουν σε νησιά της Μεσογείου. Η αλεπού μαζί με 26 είδη πουλιών αποτελούν την πανίδα του δρυμού.
Πάνω από τον ναό των Δελφών απλώνεται σε 38.000 στρέμματα, ο εθνικός δρυμός του Παρνασσού. Χαρακτηρίστηκε εθνικός δρυμός το 1938. «Τα αυθαίρετα κτίσματα, τα εξοχικά, οι λογής λογής κατασκευές απειλούν τον δρυμό», επισημαίνει η κ. Νάντσου.
Τέλος, στο Φαράγγι της Σαμαριάς το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στη διαχείριση του μεγάλου αριθμού των επισκεπτών κάθε χρόνο.
Για να δούμε , ποιοί δρυμοί θα γλυτώσουν από τις ορέξεις κάποιων αδίστακτων που θέλουν να τους ... αξιοποιήσουν ... (!)
